ÖZGÜVEN

Otizmli çocuklarımızın mutluluğundaki sır: ÖZGÜVEN
Otizmli çocuğum ,bazen anında tepki vermediği için; konuşulanları anlamadığı yönünde, yanlış bir kanı uyanmıştı bende…
Çocuğum 7 yaşlarındaydı. Umutsuz bir şekilde okul arayışındaydık; başvurduğum okulların hiç birisi olumlu yanıt vermemişti. Oğlumun yanında, dertleşmeye başladım. “Yavrumu hiçbir okul istemiyor ” dedim. O sırada çocuğum yumruklarını sıktı ve ağlamaya başladı. Annemle göz göze geldik; anladı galiba diye. Ben ...derhal cümlemi değiştirdim. “Bütün okullar oğlumu istiyor, hangisine vereceğime şaşırdım” dedim. Oğlum, gözleri yaşlı ama gülümseyerek, önce anneannesine sonra da babaannesine baktı. Duydunuz mu ? .Beni bütün okullar istiyor dercesine, gururunu kurtarmışçasına…
Bu anı ne zaman aklıma gelse ,gözlerim dolar ,yaptığım bu yanlıştan vicdan azabı duyarım. Ama o günden sonra ,çocuğumun yanında , çocuğum hakkında asla olumsuz konuşmamaya çok özen gösteririm .Ona özgüven vermek adına, yaptığı tüm olumlu davranışları abartarak takdir eder ;her fırsatta ise başını okşayarak ,severek ve öperek kendisini değerli hissetmesini sağlamaya çalışırım. Özgüvenin ona ne kadar çok şey kattığına ve ne kadar çok mutlu olduğuna sevinerek şahit olurum.
Kemal Koray’ın annesi.